Gate 27Gate 27

Before participating in the Gate 27 artist residency program, we were holding weekly reading and discussion sessions during the pandemic. The fundamental similarity in our styles of approach is our focus on the forms of relationships. Instead of isolating objects from their surroundings and placing them in a central position, we focus on organizations constituted together by a myriad of elements and on the environment itself in every sense of the word.

The studio comprises only a small part of our working practice. In general, we work outside and on the move by making observations, taking notes, and making recordings. As we collect data and compile the information, practical and theoretical processes intertwine. On one hand, we do comprehensive research on the subject, read books and articles, and watch videos. On the other hand, we engage with all types of materiality and different forms of imagery. As we examine a site, we position ourselves not as an external eye but as part of that spatiality and incorporate in our production the ways in which we are affected by the incidents taking place in that space. We prefer tracing rather than monitoring. Therefore, as we went to Ayvalık, we were open to the possibility of interventions to the project affected by the space we would be positioned in. At Gate 27, a large part of the process was about following the incidents that happened there.

Geography holds a special place in our practice. In this sense, Gate 27 Ayvalık’s location in the coastal region, its relationship with water and wind as well as the traffic in the straits, and the diversity of marine species provided us with ample opportunities to do research. Before going to Ayvalık, we devised a project to tackle certain subjects that our discussions kept revolving around: we were planning on pondering the notion of islandization. However, this plan changed within three days following our arrival in Ayvalık.

Upon our arrival to Ayvalık, one of the things that most attracted our attention was the buoys lined up on the strait where our residence was located, all the way out to the open sea. The notion of islandization directed us to these objects in the middle of the water that were somehow more dynamic and had numerous living and nonliving actors and quite different forces in their field of influence. We began to watch the farthest of these buoys and record it at sunrise and sundown. We had very stormy weather during our first week. One morning when we woke up to record the buoy, we found it in a completely different location. Its chain had been broken due to the storm and years of corrosion in salt water, and the buoy had dragged hundreds of meters. We nevertheless continued recording until a few days later when the buoy completely disappeared. Thereupon, with the assistance of Cunda resident Murat Erol, we began to follow the network of local actors intertwined around this buoy and started tracking its trail. This, in turn, extended our field of research from the open sea to Cunda harbor and shipyard. Our reading and discussion sessions along with the historical research we were conducting in the meantime enabled us to conceptualize this chain of events and actors.

What interests us in the buoys is that they are both part of an international infrastructure that governs maritime activity, and at the same time the junction of two different ways of looking at geography and water. One of these ways of looking is the perspective, that is, the horizontal view, and the other is the map, that is, the view from above. The buoys not only oversee maritime traffic but also act as points of reference on the dynamic sea surface. This is an important attribute not only for cruising boats and ships but also for border control mechanisms such as coast guard and security teams, especially for the Ayvalık port situated across from the island of Mytilene. However, as manifested also by the incidents we traced during the program, these technical objects, seemingly singular and fixed in the fluidity of water, have a structure that always shifts away from their point references due to their materiality and relations with their surroundings. Even though the infrastructure they are part of tries to anticipate and incorporate these shifts in the system, actors such as waves, salt, and barnacles continually interfere with the buoys and therefore with the constancy imposed upon this geography. In the project we developed at Gate 27, we traced the trails of these actors and examined the historical and material entities surfaced by their activities. In the long run, we plan to share the materials we have accumulated throughout this process in the scope of an exhibition.

Text: Aslı Uludağ and Kerem Ozan Bayraktar, Gate 27 Almanak, 2021. The research continues as Misregistration Signals.

Gate 27 konuk sanatçı programına katılmadan önce, pandemi sürecinde haftada bir birlikte okuma ve tartışma seansları sürdürüyorduk. Yaklaşım tarzlarımızdaki temel benzerlik, ilişki biçimlerine odaklanmamız. Nesneleri çevrelerinden yalıtıp merkezî bir konuma koymak yerine, çok sayıda öğenin bir arada oluşturduğu örgütlenmelere, her anlamıyla çevreselliğin kendisine odaklanıyoruz.

Stüdyo, çalışma pratiğimizin küçük bir bölümünü oluşturuyor. Genellikle dışarıda ve hareket hâlinde gözlem yaparak, notlar alarak, kayıtlar oluşturarak çalışıyoruz. Veri toplarken ve bilgileri derlerken pratik ve teorik süreçler iç içe ilerliyor. Bir taraftan meseleye dair kapsamlı bir araştırma yapıyoruz, kitap ve makaleler okuyoruz, videolar izliyoruz. Diğer taraftan her türden maddesellikle ve farklı imge biçimleriyle haşır neşir oluyoruz. Bir yeri izlerken kendimizi dışarıdan bir göz olarak değil, o mekânsallığın bir parçası olarak konumlandırıyoruz ve mekândaki olayların bizi nasıl etkilediğini üretimimize dahil ediyoruz. İzlemek yerine iz sürmeyi tercih ediyoruz. Bu yüzden Ayvalık’a, içinde konumlandığımız mekânın projeye müdahale etmesine açık bir şekilde gittik. Gate 27’de de sürecin büyük bir kısmı orada meydana gelen olayları takip etmekle geçti.

Pratiğimizde coğrafyanın özel bir yeri var. Bu anlamda Gate 27 Ayvalık’ın kıyı bölgesindeki konumu, su ve rüzgâr ile ilişkisinin yanı sıra, boğaz trafiği ve deniz canlılarının çeşitliliği araştırma yapabilmemiz için iyi olanaklar sundu. Ayvalık’a gitmeden önce, tartışmalarımız sırasında sürekli etrafında dolanıp durduğumuz bazı konuları ele almak için bir proje tasarladık: Adalaşma üzerine düşünmeyi planlıyorduk. Fakat bu plan Ayvalık’a varışımızı izleyen üç gün içerisinde değişti.

Ayvalık’a vardığımızda dikkatimizi en çok çeken şeylerden biri, evin üzerinde bulunduğu boğazı açık denize kadar takip eden şamandıralar oldu. Adalaşma fikri bizi bir şekilde daha dinamik, etki alanında canlı ve cansız çok sayıda aktörün, çok farklı kuvvetlerin dahil olduğu, suyun ortasındaki bu nesnelere yöneltti. Bu şamandıralardan en uzakta olanını izlemeye, gün doğumu ve batımında kaydetmeye başladık. Oraya gittiğimiz ilk hafta çok fırtınalı geçti. Şamandırayı kaydetmek için uyandığımız bir sabah, şamandırayı tamamen farklı bir yerde bulduk. Hem tuzlu suyun zinciri senelerdir aşındırması hem de fırtınanın etkisiyle zinciri kopan şamandıra yüzlerce metre taramıştı. Buna rağmen çekimlere devam ettik, ta ki birkaç gün sonra şamandıra tamamen yok olana kadar. Bunun üzerine, Cunda sakini Murat Erol’un yardımıyla, bölgede bu şamandıranın etrafına dolanmış aktörler ağını takip etmeye başladık ve şamandıranın izine düştük. Bu da araştırma alanımızı açık denizden Cunda limanına ve tersanesine genişletti. Bunun yanı sıra sürdürdüğümüz okuma ve tartışma seansları ile tarihsel araştırmalar da bu olaylar ve aktörler zincirini kavramsallaştırmamıza olanak tanıdı.

Şamandıralarda ilgimizi çeken şey, sudaki hareketliliği yöneten uluslararası bir altyapının parçaları olmaları ve aynı zamanda coğrafya ve denize iki farklı bakış şeklinin birleşme noktası olmaları. Bu bakışların birini perspektif, yani yataydan bakış, diğerini ise harita, yani tepeden bakış oluşturuyor. Şamandıralar sadece deniz trafiğini yönetmekle kalmıyor, denizin hareketli yüzeyinde birer referans noktası görevi de görüyorlar. Bu sadece seyir yapan tekne ve gemiler için değil, sahil güvenlik ve kıyı emniyeti gibi sınır kontrol mekanizmaları için de önemli bir özellik, bilhassa Midilli Adası’nın karşısında bulunan Ayvalık limanı için. Fakat program sırasında izini sürdüğümüz olayların da ortaya koyduğu gibi, suyun akışkanlığı içinde tekil ve sabit gibi görünen bu teknik nesneler, maddesellikleri ve çevreleriyle olan ilişkileri sebebiyle noktasal referanslarından daima kayan bir yapıya sahipler. Parçası oldukları altyapı her ne kadar bu kaymaları öngörüp sistemine dahil etmeye çalışsa da dalga, tuz, kaya midyeleri gibi aktörler şamandıralara ve dolayısıyla bu coğrafyaya diretilen sabitliğe sürekli müdahale etmekte. Gate 27’de oluşturduğumuz projede de bu aktörlerin izini sürdük ve etkinliklerinin su yüzüne çıkardığı tarihsel ve maddesel oluşumları inceledik. Uzun vadede, bu süreçte elimizde biriken malzemeleri bir sergi kapsamında paylaşmayı planlıyoruz.

Metin: Aslı Uludağ ve Kerem Ozan Bayraktar, Gate 27 Almanak, 2021. Araştırma Misregistration Signals ile sürüyor.