









Social Dive, Tokyo BiennaleSocial Dive, Tokyo Bienaliソーシャルダイブ、東京ビエンナーレ
Artist-in-residence, with Büşra TunçSanatçı rezidansı, Büşra Tunç ileアーティスト・イン・レジデンス(ブシュラ・トゥンチと共同)
Tokyo Biennale, Tokyo
2020–2021 and 2023
Tokyo Bienali, Tokyo
2020–2021 ve 2023
東京ビエンナーレ、東京
2020〜2021年、2023年
This work is a poetic research that tries to re-evaluate, with the help of traditional aesthetic principles, the hybrid nature of the urban ecosystem, which disperses the differences between the natural and the artificial. Urban ecosystems have produced special habitats where human beings, street animals, spontaneous plants typical of cities, machines and infrastructural systems affect each other directly, and where the cultural and the biological are intertwined. These habitats constitute new intermediate areas that remain undefined, or functionless.
In Ghost Gardens, the tablets with broken screens, sourced from second-hand electronics shops, display fragmented text from the Sakuteiki, particularly its passages on rock arrangements and their taboos. The texts, spoken by artificial intelligence narrators, produce a layered auditory environment with the intermittent repetition of the Japanese word “rock,” mapping the visual noise characterized by the repeated presence of rocks in the installation.
The concrete pieces are arranged in island-like formations, each consisting of a large central piece and smaller pieces surrounding it. Resembling rocks yet hollow within, the tarpaulins mimic natural forms while echoing common visual motifs in urban environments. Evoking construction-related activities like temporary coverings, storage, and protection, they reflect the dynamics of Tokyo’s swift urbanization and gentrification, characterized by rapid cycles of demolition and reconstruction.
The concrete pieces come from a Tokyo recycling facility specializing in leftover demolition material. Chosen with the same meticulousness as rocks for a traditional garden, each piece carries its own memory from various Tokyo structures, contributing to a temporary garden that highlights the aesthetics of the everyday.
Ruderal Garden (Büşra Tunç, Kerem Ozan Bayraktar) was one of twelve projects selected in 2020 from more than 1,000 applications for the SOCIAL DIVE Artist-in-Residence Projects of Tokyo Biennale 2020/2021, hosted by 3331 Arts Chiyoda. The pandemic prevented travel to Japan in 2021 and the project was partly cancelled; Sakuteiki, a video made in parallel, was screened in Akihabara from 10 July to 5 September 2021. Public programme: LIVE RELATIONS! vol.01, the biennale’s symposium with RELATIONS, online conversation with Yoshitaka Mori, 17 July 2021. The residency took place in 2023: Ghost Gardens was installed in a former showroom in the Etoile Kaito Living Building in Higashi-Kanda for the autumn session of Tokyo Biennale 2023, 23 September – 5 November, with the support of SAHA.
Bu çalışma, doğal ile yapay arasındaki farkları dağıtan kentsel ekosistemin melez doğasını geleneksel estetik ilkelerin yardımıyla yeniden değerlendirmeye çalışan şiirsel bir araştırma. Kentsel ekosistemler, insanların, sokak hayvanlarının, kentlere özgü kendiliğinden biten bitkilerin, makinelerin ve altyapı sistemlerinin birbirini doğrudan etkilediği, kültürel olanla biyolojik olanın iç içe geçtiği özel habitatlar üretti. Bu habitatlar, tanımsız ya da işlevsiz kalan yeni ara alanlar oluşturuyor.
Hayalet Bahçeler’de, ikinci el elektronik dükkânlarından toplanan, ekranları kırık tabletler Sakuteiki’den, özellikle taş düzenlemeleri ve bunların yasakları üzerine bölümlerden parçalı metinler gösteriyor. Yapay zekâ anlatıcıların seslendirdiği metinler, Japonca “taş” sözcüğünün aralıklı tekrarıyla katmanlı bir ses ortamı oluşturuyor ve yerleştirmede taşların tekrar eden varlığıyla belirginleşen görsel gürültüyü haritalıyor.
Beton parçalar, her biri büyük bir merkezi parça ve onu çevreleyen küçük parçalardan oluşan adacıklar halinde düzenleniyor. Taşa benzeyen ama içleri boş olan brandalar, doğal biçimleri taklit ederken kentsel çevrede sık görülen görsel motifleri yansıtıyor. Geçici örtme, depolama ve koruma gibi inşaatla ilgili etkinlikleri çağrıştırarak, hızlı yıkım ve yeniden yapım döngüleriyle belirlenen Tokyo’nun hızlı kentleşme ve soylulaştırma dinamiklerini yansıtıyorlar.
Beton parçalar, yıkım artıklarında uzmanlaşmış bir Tokyo geri dönüşüm tesisinden geliyor. Geleneksel bir bahçenin taşları kadar özenle seçilen her parça, Tokyo’nun farklı yapılarından kendi belleğini taşıyor ve gündeliğin estetiğini öne çıkaran geçici bir bahçeye katkıda bulunuyor.
Ruderal Garden (Büşra Tunç, Kerem Ozan Bayraktar), 2020’de 1.000’den fazla başvuru arasından 3331 Arts Chiyoda ev sahipliğindeki Tokyo Bienali 2020/2021 SOCIAL DIVE sanatçı rezidansı projelerine seçilen on iki projeden biri. Pandemi nedeniyle 2021’de Japonya’ya gidilemedi ve proje kısmen iptal edildi; eş zamanlı üretilen Sakuteiki videosu 10 Temmuz – 5 Eylül 2021 tarihleri arasında Akihabara’da gösterildi. Kamusal program: bienalin RELATIONS ile düzenlediği LIVE RELATIONS! vol.01 sempozyumu, Yoshitaka Mori ile çevrim içi söyleşi, 17 Temmuz 2021. Rezidans 2023’te gerçekleşti: Hayalet Bahçeler, SAHA desteğiyle, Tokyo Bienali 2023’ün sonbahar döneminde (23 Eylül – 5 Kasım) Higashi-Kanda’daki Etoile Kaito Living binasında eski bir showroom’a yerleştirildi.
東京の工業空間、余白、境界、定義されていない場所で記録した、ドローイング、グラフィック、3D映像からなる本プロジェクトは、都市空間とそこで育つ植物の生態系や、自然と都市の区別を曖昧にする新たなエコシステムに焦点を当てています。
マルチチャンネルの映像インスタレーションでは、インフラシステムや抽象的な形の工業製品、廃墟やコンクリートに覆われた大地に自生する植物が次第に広がってゆく様子、これらの要素が伝統的な園芸手法に言及しながらグラフィックやテキストを通じて展示されます。この奇妙で新しい都市の自然の中に日本庭園特有の美意識を見出しながら、植物や石の歴史的な記憶や変化、そしてそれらが共に現在に何を示すのかを探っていきます。
新しいものの中に伝統を見出すように、コンポジションやコラージュの内容に用いられるイメージは、伝統と近代、自然と都市、人間とその他の生物などの区別の不可能性を明らかにし、文化や生物学の性質上必要なハイブリッド性を示しています。
『霊異の庭園』は、元ショールーム施設に設置されたインスタレーションで、壁に取り付けられた損傷したデジタルタブレットの列と、コンクリートの破片、ビニールシートによって作られた「庭」です。壊れかけたスクリーンのタブレットの数々は、中古品販売店から入手し、日本の庭園デザイン、特に石の配置とその禁忌に関する古典的な日本のマニュアルである「作庭記」からの断片的なテキストを表示します。これらのテキストはAIのナレーターによって読み上げられ、「石」という日本語の単語の断続的な繰り返しとともに、インスタレーション内で何度も登場する石の存在によって特徴付けられる視覚的ノイズをマッピングします。
コンクリートの断片は、島のような形状で配置されており、各島は大きな中央の部分とそれを囲む小さな部分から成ります。石のように見えて中は空洞で、ビニールシートは自然の形状を模倣しながら、都市環境で一般的な視覚的モチーフを反映しています。一時的なカバー、保管、保護などの建設関連の活動を喚起し、急速な解体と再建のサイクルが特徴的な東京の都市開発とジェントリフィケーションのダイナミクスを反映しています。これらの現代都市を取り巻く背景が、「作庭記」によって定義された石の配置の規則と禁止事項と繋がり合います。
散りばめられたコンクリートの断片は、解体材料のリサイクルに特化した東京の廃棄物処理施設の協力を得て取得しています。伝統的な庭園の石と同じ注意深さで選ばれたコンクリートの断片は、さまざまな東京の構造物から独自の記憶を持ち、日常の美学を強調する一時的な庭を形作っているのです。
ブシュラ・トゥンチとケレム・オザン・バイラクターは2020年、1,000件以上の応募から選ばれた12組のひとつとして、3331 Arts Chiyodaを拠点とする東京ビエンナーレ2020/2021「ソーシャルダイブ・アーティスト・イン・レジデンス・プロジェクト」に《瓦礫の庭園》で選出されました。新型コロナウイルスの影響で2021年に来日できず、プロジェクトは一部中止となりました。並行して制作された映像作品《作庭記》は、2021年7月10日から9月5日まで秋葉原で上映され、7月17日には東京ビエンナーレとRELATIONSによるシンポジウム「LIVE RELATIONS! vol.01」にオンラインで参加し、毛利嘉孝氏と対談しました。レジデンスは2023年に実現し、《霊異の庭園》はSAHAの助成を受けて、東京ビエンナーレ2023秋会期(9月23日〜11月5日)に東神田のエトワール海渡リビング館の元ショールームで展示されました。